#48 Waarom we de moeilijke weg kiezen – en we toch je probleem oplossen

Geplaatst door Kiki op 29 nov 2018

Tags | No Tags |

We praten.
Jij vertelt, ik stel vragen.
Ik vertel je mijn oplossingsrichting voor jouw probleem. Jij bent enthousiast. We denken allebei dat dit project kans van slagen heeft.

En dan stel je de vraag die iedere opdrachtgever stelt.

Wie gaat dit nu doen?

Juist omdat je je eigen probleem niet op kan lossen, vraag je mijn hulp. Ik stel je in ons gesprek gerust. Want zoals mijn oma zei: ‘je moet het wel zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen.’

Hoewel die vraag vaak gesteld wordt, is het wel een gekke vraag.
Want het project slaagt alleen als je zelf aan de slag gaat.

Om het project te doen slagen, moet je zelf het goede voorbeeld geven

‘Gebrek aan betrokkenheid treedt (..) op wanneer we het gevoel hebben dat de mensen die ons leiden, zich niet aan hun deel van het sociale contract houden.’ Als jij dus niet meedoet, heeft dat gevolgen voor de betrokkenheid van je medewerkers. 

Jij plaatst berichtjes op jullie intranet, anders bloedt het systeem snel dood. Elke dag aan een ander bureau werken in de kantoortuin mislukt als jij er op staat een eigen kantoor te houden. Het we-reserveren-alle-vergaderzalen-alleen-nog-via-het-digitale-systeem is gedoemd te mislukken zolang je zelf post-its op de deur blijft plakken. 

Mensen kennen jou. Dus luisteren ze naar je. Als jij enthousiast vertelt, maakt dat meer indruk dan wanneer ik praat. Ik zou het ook wel anders willen. Maar mij kennen ze niet. Denk je echt dat ik degene ben voor wie mensen harder gaan lopen? Of geloof je met mij dat jij die persoon kunt worden, met een beetje hulp van mij?

Jij kent de mores en de mensen, dus jij weet wat nodig is. En waar dat nodig is. Mensen hebben vertrouwen in jou. Je kunt je probleem dus niet bij mij over de schutting gooien. Ook al zou je dat eigenlijk wel willen.

Want je hebt het te druk zeg je.
Je weet ook niet wat je concreet moet doen.
Maar je weet wel wat je wil bereiken.
En dat ik als externe partner het project moet laten slagen.

Maar dan leg ik het gesprek stil. Ik zeg nee.

Dat wilde je niet horen

Toch ben ik liever eerlijk. Jouw probleem is op te lossen. Maar dat kun je niet volledig door mij laten doen. Je moet zelf meedoen.

Ik werk met internationale politieke partijen. Ik help mensen te mobiliseren. Maar ik kan lang niet alles zelf doen. Ik spreek hun moedertaal niet. Ik ken hun culturele normen niet. En dat zijn nou net de instrumenten om mensen in beweging te krijgen.

Zo werkt het ook in jouw organisatie. Het zijn jouw mensen, het is jullie cultuur. Ik spreek die specifieke taal niet. Je hebt intern iemand nodig die tijd en ruimte krijgt om dit project te laten slagen. Dat ben je zelf, of je zoekt een gelijkgestemd persoon die jouw volledige steun heeft.

Die interne probleemeigenaar is iemand met aanleg voor menselijk contact. Dat is iemand met een stevig profiel, die nee durft te zeggen tegen de een en bij de ander juist doorduwt. En die aanjager is ook een beetje eigenwijs. Je zoekt iemand met een beetje lef. Omdat er dan het meeste verandert.

Niemand heeft daar tijd voor zeg je?
Daar ga jij als baas toch over? Geef de oplossing prioriteit. Maak iemand verantwoordelijk.
Maak haar agenda leeg.
Geef hem de komende maanden tijd.
Met die persoon ga ik aan de slag. Als je dat wil, starten we vandaag nog met de oplossing.