#57 Wat je van Barack Obama kunt leren – of gewoon van mij

Geplaatst door Kiki op 19 jul 2019

Tags | · · · · · · |

Het is mijn vak om mensen te mobiliseren. Dat betekent dat ik mensen enthousiasmeer, motiveer en in beweging krijg. Ik ben geen gedragsveranderaar of consultant in de traditionele zin. Ik ben een Community Organizer. Een woord dat in Nederland niet zo bekend is, maar in Amerika wel. Zo begon Barack Obama zijn carriere als community organizer. Inmiddels is dit overgewaaid naar Europa, met name naar Engeland.

Community Organizing richt zich op het empoweren van mensen zelf. Dat begint met luisteren. Alleen als je echt luistert, hoor je wat er speelt. Sterker, door actief te luisteren breng je mensen in beweging. Het veelgehoorde ‘ze luisteren toch niet’ ontneemt mensen de moed om initiatief in hun omgeving te nemen. Door écht naar mensen te luisteren, geef je die moed terug. 

Ik krijg wel eens de kritiek dat community organizing politiek is, omdat het in Nederland toch vaak vertaald wordt naar opbouw- of welzijnswerk. Maar ik zet deze werkwijze juist in elke omgeving in. Wil je je buurt verbeteren? Of juist als overheid je inwoners bij een project betrekken? Wil je als vereniging weer dat je leden de baas zijn? Of wil je als bedrijf je medewerkers empoweren en autonomie teruggeven? 

Je geeft de basis terug aan de mensen die er over gaan. Dat is wat ik doe met mijn werk. Ik geef mensen hun regie terug, zodat zij zelf een organisatie kunnen veranderen of hun omgeving kunnen vernieuwen. Ik doe dat voor voorlopers die in hun sector willen verduurzamen, ik doe dat voor pioniers binnen de sportbonden om sportverenigingen hun rol in de samenleving te laten spelen, en ik doe dat voor (semi-)overheden die mensen willen betrekken bij hun eigen omgeving. 

De gedachte achter community organizing is dat de gemeenschap van mensen zelf is. Dat geldt zeker voor een democratie, maar wat mij betreft ook binnen verenigingen, maatschappelijke organisaties en bedrijven.  Mensen dragen hun eigen gemeenschap, en je kunt ze leren hoe ze dat moeten doen, maar je mag het nooit van ze overnemen. Dat creëert een keten van passiviteit. Of zoals ik van een Britse collega leerde: ‘Don’t do for others what they can do themselves.’